Rachunkowość. Podstawowe założenia i zasady. Wydanie 2
Zgodnie z założeniami wydawniczymi niniejsza książka jest adresowana do czytelników, którzy są zainteresowani poznaniem lub pogłębieniem wiedzy z zakresu podstaw rachunkowości. Książka jest zatem skierowana przede wszystkim do studentów szkół ekonomicznych, jak również uczestników kursów z zakresu rachunkowości.
Moim zamierzeniem było przedstawienie w książce rachunkowości jako określonego standardu wiedzy o działalności gospodarczej podmiotu – a zwłaszcza podstawowych cech, zasad i konwencji systemu rachunkowości. Nie jest to więc teoretyczna monografia rachunkowości, ale uogólniające vademecum, które obejmuje przede wszystkim ekonomiczne i finansowe podstawy tej dyscypliny, czyli myślowe, koncepcyjne metody opisu zjawisk ekonomicznych. Charakterystyczną cechą tego opracowania jest – jak sądzę – oryginalny walor dydaktyczny, ułatwiający percepcję opisywanych zagadnień. Podstawowe założenia systemu rachunkowości zostały opisane jasno i prosto, w oderwaniu od technik i technologii prowadzenia ksiąg rachunkowych na rzecz ogólniejszego, ekonomicznego traktowania przedmiotu opisu w rachunkowości. Formalny, hermetyczny język zawodowy – np. konto, sposoby rejestracji zdarzeń gospodarczych, dokumenty księgowe, zasady zamykania i otwierania kont itp. praktyczne rozwiązania – opisano w końcowej części książki; są to zagadnienia wtórne, nieistotne z punktu widzenia zrozumienia fundamentu myślowego rachunkowości, a ponadto – rozwiązania zmienne w czasie i przestrzeni.
Mam nadzieję, że książka jest kontynuacją „warszawskiej doktryny dydaktycznej”, której twórcą był profesor Stanisław Skrzywan. Uwypukliłam w niej przede wszystkim ponadczasową istotę myślenia kategoriami rachunkowości, czyli metodę bilansową, która jest – jak sądzę – metodą myślenia niezbędną każdemu prawidłowo wykształconemu ekonomiście.
Dla całkowitej jasności sprawy pragnę podkreślić, że abstrahowanie od „zawodowego” pojmowania rachunkowości nie utrudnia, a wręcz odwrotnie – jak uważam – ułatwia zrozumienie systemu rachunkowości; chodzi o to, że rachunkowość jako dyscyplina empiryczna dysponuje rozbudowanym arsenałem narzędzi techniki i technologii przetwarzania danych o zjawiskach gospodarczych, które są ważne dla profesjonalisty, ale nieistotne dla zrozumienia podstawowych jej założeń i prawidłowości; tylko one mają charakter ponadczasowy i leżą u podstaw każdego dowolnego systemu w praktyce.
W związku z powyższym zrezygnowałam z opisywania w książce powszechnie stosowanego w literaturze fachowej „zawodowego” wizerunku rachunkowości. Wierzę, że przyjęte w niej założenia pozwolą każdemu czytelnikowi poznać i zrozumieć metodologię rachunkowości, czyli jej trwałą, niezmienną w czasie formułę opisywania działalności i majątku dowolnego podmiotu gospodarującego.
Mam nadzieję, że przyjęta koncepcja książki została zrealizowana zgodnie z zamierzeniami w stopniu umożliwiającym czytelnikom jej dostateczny odbiór i że rachunkowość nie będzie przez nich kojarzona z księgowaniem na „szubieniczkach”, ubranym w kilka formułek i reguł.
